4)     ارايه داده های مرتبط با میرایی یا بیماری قلبی-عروقی

دو متخصص بصورت مستقل وجود این معیارهای انتخاب را ارزیابی کردند.

یافته‏ها: هفت مطالعه (با 6489 شرکت کننده) معیارهای انتخاب را دارا بودند که سه مطالعه روی افراد با فشار خون طبیعی (3518 نفر) ، دو مطالعه روی مبتلایان به پرفشاری خون (758 نفر) ، یک مطالعه روی افراد سالم و مبتلایان به پرفشاری خون (198 نفر) و یک مطالعه روی مبتلایان به نارسایی قلبی (232 نفر) انجام شده بود. طول مدت کارآزمایی ها 7 تا 36 ماه و طولانی ترین مدت ادامه پیگیری پیامد ها 7/12 سال بود. خطر نسبی میرایی به هر علت در افراد با فشار خون طبیعی 67/. (فاصله اطمینان 4/0 تا 12/1 ) و در مبتلایان به پرفشاری خون 97/0 (فاصله اطمینان 83/0 تا 13/1 )بود. در مورد خطر نسبی ابتلا به بیماری قلبی –عروقی نیز در افراد با فشار خون طبیعی یا پرفشاری خون نیز تغییر معنی داری مشاهده نشد. محدودیت نمک خطر میرایی در مبتلایان به نارسایی انسدادی قلبی را افزایش داد (خطر نسبی 59/2 و فاصله اطمینان 04/1 تا 44/6 ). در مورد کیفیت زندگی شرکت کنندگان در این کارآزمایی ها اطلاعاتی ارایه نشده بود.

نتیجه‏گیری: هر چند تعداد وقایع مشاهده شده نسبت به مرور پیشین بالاتر بود (665 مورد مرگ در تقریبا 6250 شرکت کننده) ولی هنوز قدرت کافی برای نتیجه گیری در مورد تاثیر کاهش مصرف نمک در رژیم غذایی بر بروز بیماری یا میرایی قلبی-عروقی در دست نیست و کارآزمایی های تصادفی شده بیشتری مورد نیاز است.